“…Portoguenses se appellaron dessi,
Nunc et Semper. Eorum principium vitæ erat: fiat amicitia inter nos! Eorum magnificentia ne la arte de lo -giammai pagare- erat unita a goliardiko principio de la signorilità ne la forma de la -fregatio stultorum-. Ne la taberna nomata “Murago”, dove skolandose ectolitri de prestigioso vino petes li avi de li Portoguensi se trovabant, essi baptizaron lo novello Ordo nominæ Optatissimus Aetereus Magnificentissimus Goliardicus Portoguensis Orbis Magnus Ordo; ut blasone adquisirono lo pomo rosso ex initialis nominis fondamentalis, ben memori etiam ke lo pomo fue causa de eventi funesti et pulcri in momenti historico-goliardici (damnatio æterna humanitatis per lo pomo de Adamo et Eva; pomo de la discordia de Paride et conseguente guerra per la Troia; lo pomo de Guglielmo Tell; li pomi de la inauguratio de lo Anno Accademico 1966-67.....) Conditores Ordinis fuerunt:
Johannes Carolus Prior Primus alias ad seculum -omissis- III AEC
Johannes da le Bale Nere alias ad seculum -omissis- III ING
Vinicius Sulpicius alias ad seculum -omissis- III PHARM
Paulus Sceicco de Zagreb alias ad seculum -omissis- II AEC
Lorenzo il Mistico alias ad seculum -omissis- II PHARM
Brunus Aeconomus Cesellator alias ad seculum -omissis- I AEC
Lo sudecto Johannes da le Bale Nere fue lo unico goliarda ke vesse degià experientia de Ordine, sendo egli sortito da lo Ordo de li Clerici Vagantes per Portoghese divenire. Explicati li antefacti, nunc damus initium a la narratio historiæ ordinis Anno Accademico per Anno Accademico, Anno P.O.M.O. per Anno P.O.M.O., decotando esso de septembre in septembre sequente…”